janelly-2017.reismee.nl

Ettelbruck

Yes, si, jawohl, ja, oui, we zijn in Ettelbruck, Luxembourg.

Het was een fijne fietsdag door een prachtig gebied, met als enige minpuntje dat er een ijskoude zuid-weste wind, met windkracht 4, was, die overal doorheen blies als we op de hoogste vlaktes reden, onbeschermd door bomen of huizen of het dal.

Vanmorgen rustig gestart in TROISVIERGES, na een goede nacht. Jan en ik waren de enige gasten  bij het wederom overheerlijke ontbijt, verzorgd door onze Franse gastvrouw. Pas rond 09.45 u. Zijn we echt vertrokken. We konden vlakbij ons Hotel weer op onze route. Dat deden we natuurlijk niet, eerst check, dubbel check dankzij ons traumata van gisteren. Kwam later op de dag nog wel een keer aan ons voorbij, helaas.

Eenmaal onderweg kwamen we door Bewisch, Hachiville, Troine en Derenbach. Het was duidelijk een verbinding tussen de Vennbahn, die in Troisvierges is gestopt, en de "groene route" waar we vanaf Derenbach weer bij aansluiten. De groene route is, anders dan wij, gestart in Maastricht, we reden dan ook over CR333, een vrij drukke verbindingsweg, die ook nog over de hoge, lege vlaktes ging, dus even doorzetten.

Vanaf Derenbach werd het leuker. We werden naar een eveneens aangelegde fietsroute over een oude spoorlijn geleid. In dit geval loopt de route door het Wiltzdal en in zijn geheel loopt hij van Bastogne naar Wiltz. Zo'n fietspad is een vinding die in Luxembourg veel wordt toegepast. In Frankrijk noemen ze het een "Voie verte". Het voordeel is dat ze relatief vlak zijn, we maken er vanaf Schleif acht kilometer dankbaar gebruik van.

Voor we deze fietsroute bereiken, rijden we door de plaatsen Oberwampach, Niederwanpach. Vanaf hier begint een iddillisch landschap, dicht langs de rivier, mooi breed dal, kleine boerderijen met kleine percelen. In een bushalte daar drinken we even koffie en spreken af om in Wiltz iets te eten. 

Weer op weg zijn we vrij snel in Schleif. We moeten links afslaan en een klein stukje over een vroegere camping rijden. Ineens staan we daar voor een restaurant, wat er niet onaardig uitzag. Jan hoefde me niet over te halen met: "dan kunnen we ook nog even de batterijen opladen". Eenmaal binnen bleek het ons veel beter te bevallen dan we hadden verwacht. Je kunt eigenlijk nooit uitgaan van het uiterlijk van het gebouw, maar wel van de kwaliteit van de keuken. Dankzij deze goede maaltijd en een perfecte route door het Wiltzdal, kregen we weer positieve input. Aangezien het ook windstil was, zowiezo stil, kwam voor mij het echte genieten weer terug. Ik realiseerde me meteen dat ik de afgelopen dagen vooral bezig was met fietsen en dat vol te houden. Vast een teken dat ik beter ben.

Vanuit het Wiltzdal kwamen we in Wiltz. Goed door een stad manouvreren, is geen sinecure op de fiets. Meestal moet je toch even door de binnenstad en/of wordt je langs de drukkere autowegen geleid. Alleen een stukje te ver doorgereden, dat was alles, dankzij ons traumata eerder gecheckt ;)

Vanaf Wiltz naar Dahl en Goesdorf. We komen, op het hoogste punt, langs een opengewerkte vierkante watertoren. Ik vond hem heel bijzonder. Na Goesdorf, waar tot 1935 een mijn was, waar het zeldzame, goudkleurige metalloïde antimoon gedolven werd, wat nu wordt verwerkt in halfgeleiders, helaas te laat voor Goesdorf.

We rijden ook langs Kautenbach, ca 12 km ten oosten van Wiltz. Mijn broer Kees en zus Maria zullen dit zeker herkennen als het vakantieoord waar we jarenlang met mijn vader en moeder hebben gekampeerd, leuke tijden, waarbij we: "Drei chinezen mit een contrabas" leerden zingen bij het kampvuur.

We fietsen verder langs Bockholtz dwars door het Suredal. Ook weer sprookjesachtig mooi, zeker deze tijd van het jaar, overal zien we bosjes sneeuwklokjes tussen het mos en de minivarens. Langs de route af en toe een minicamping langs de rivier, soms leeg en soms staan er vrij definitieve Campers. Een van de campings heette "camping du nord" Later realiseerde ik me dat dit wel eens de camping kon zijn van jouw broer Han R. Die waar Fokka en Geert samen gecampeerd hebben? Ook zien we de inmiddels verouderde chalets, die ik me nog kan herinneren, maar ook veel mooiere, moderne, nieuwe woningen. Luxemburg staat niet stil.

En dan glijden we min of meer Ettelbruck in. We zijn weer blij dat we er zijn. We regelen (even) een Hotel via de telefoon. Gelukkig konden we er terecht en zitten we nu weer relaxed onze blog bij te werken. Zo lekker slapen en morgen volgt er meer. 

Dank alle liever volgers! We genieten erg van jullie reacties, tot later.


Reacties

Reacties

Bregtje

Wat zijn jullie een bikkels! Dat na gisteren. Petje af. Fiets ze weer morgen! Dikke kus

Sonja

Ja, het was vandaag behoorlijk winderig. Hier een vieze motregen erbij....
Alweer wat km erop zitten. Toppers!

Elly Hoogveld

Ondanks alle ervaring gebeuren er toch weer nieuwe dingen. Dat is ook wel leuk, maar ook wel lastig..... jullie trauma vergeet je vast weer. Veel plezier verder en langs een rivier vang je niet zoveel wind.
Dag,dag, Elly

J&I

Fijn dat je weer echt kunt genieten Elly en leuk om dingen van vroeger terug te zien. Het lijkt mooier weer te worden dus de vooruitzichten zijn goed. Veel plezier.

Etty

Fijn Elly, dat je je weer beter voelt en weer kan genieten van de tocht. Veel plezier!

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter op deze verhaal!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!